Een openstaand raam

Op een avond zag Ember een raam dat openstond bij de stadsbibliotheek, de gordijnen wapperden zachtjes in de wind.

Embers hart bonsde. Iedereen sliep vast al.

Voorzichtig en stil sloop Ember de heuvels af, wurmde zich door het raam naar binnen en glipte de bibliotheek in.

Rij na rij boeken vulden elke muur, meer dan Ember zich ooit had kunnen voorstellen. Die nacht las Ember, opgekruld naast een hoge boekenkast, tot het eerste ochtendlicht.