Een nachtelijke bezoeker

Vanaf toen kwam Ember elke nacht terug. Door het raam naar binnen, recht naar de plank met sprookjes, stilletjes lezend tot vlak voor zonsopgang.

Ember vertrok altijd voordat iemand wakker werd, en paste goed op om geen enkele bladzijde te kreuken.

Al snel had Ember bijna elk boek op de plank gelezen — verhalen over dappere ridders, nieuwsgierige konijnen, en ja, zelfs een paar draken.

"Ik wist niet dat verhalen konden voelen als thuis," fluisterde Ember op een avond.