Een tweede grap

Een paar dagen later, weer verveeld, haalde de jongen dezelfde grap uit.

"Wolf! Wolf!" riep hij, net zo hard als de vorige keer.

Opnieuw lieten de dorpelingen alles vallen en haastten zich de heuvel op om te helpen.

En opnieuw vonden ze niets dan de jongen, die nog harder lachte dan de eerste keer.

"Roep geen wolf als er geen wolf is," waarschuwde een dorpeling streng. "Op een dag heb je onze hulp misschien echt nodig, en dan zullen we je niet geloven."

De jongen haalde slechts zijn schouders op en hield zijn schapen weer in de gaten.