Vleugels in de Zon

De chrysalis scheurde open. Eerst kwam er een hoofd, daarna zachte, gekreukte vleugels.

Een vlinder stapte eruit — oranje en zwart, met vleugels die te groot leken voor zijn kleine lichaam.

Het rustte op het blad, heel stil. Langzaam, langzaam openden en vlakten de vleugels zich in de zon, als papier dat droogt.

Bella hield nauwelijks haar adem in. "Hallo," fluisterde ze. "Jij was de gestreepte. Nu vlieg je."

De vlinder waaide met zijn vleugels, eenmaal, twee keer, en steeg toen op in de lucht en danste boven de bloemen.