Waken

Bella kwam elke dag terug. Ze hield het blad veilig voor vertrapte pootjes en nieuwsgierige neuzen.

Ze vertelde de chrysalis over de wolken, de regen en de geur van de rozen — stille verhalen, zodat de tuin vriendelijk aanvoelde.

Oliver kwam soms bij haar zitten. "Je bent een goede vriend voor kleine wezens," zei hij.

Op een ochtend zag de chrysalis er donkerder uit. Bellas hart klopte snel. "Is er iets mis?"

"Iets goed," fluisterde Oliver. "Maak je klaar."