Wat Christopher Robin Zei

„In de bijenkorf“, ging Christopher Robin verder, „geven ze de nectar van bij tot bij tot het dik en goudkleurig wordt. Ze stoppen het in kleine waszakjes die honingraat heten, en wapperen met hun vleugels zodat het stevig wordt.“

„Als het klaar is“, zei hij, „leggen ze een wasdeksel erop. Die honing voedt de hele korf als het koud is en de bloemen slapen.“

Pooh was even stil. „Dus ze hebben heel hard gewerkt“, zei hij, „en de honing is van hen.“

„Soms mogen we een beetje proeven“, zei Christopher Robin, „maar we mogen nooit een korf storen.“

Pooh knikte. Toen keek hij weer omhoog naar de boom. „Ik vraag me nog steeds af hoe hun honing daar boven smaakt“, zei hij.