Takken Zijn Ook Geen Partij

Het eerste biggetje rende zo snel als zijn pootjes hem konden dragen naar het takkenhuis van zijn broer.

De wolf volgde op de voet. "Biggetjes, biggetjes, laat me binnen!" riep hij opnieuw.

"Nee, nee, niet op onze kin en niet op ons haar!" riepen ze samen.

Dus de wolf blies en puffte, en blies ook dat huis omver, en de twee biggetjes renden hollend naar het bakstenen huis van hun broer.