Het draadje trekt zacht

Die nacht werd Irene wakker. Het zilveren draadje trok zachtjes, trek… trek… naar een deur die ze nog nooit had open gemaakt.

Het was donker. Irene voelde zich een beetje trillig.

Maar het draadje trok nooit gemeen of hard. Het trok alsof iemand liefs haar leidde — rustig en voorzichtig.