Een les geleerd

De volgende ochtend zat de jongen stilletjes bij de dorpelingen, vol schaamte.

"Ik heb zo vaak wolf geroepen dat niemand me geloofde toen het echt waar was," zei hij zachtjes.

Een oude dorpeling legde een zachte hand op zijn schouder. "Een leugenaar wordt niet geloofd, zelfs niet als hij de waarheid spreekt. Daarom is vertrouwen, eenmaal gebroken, zo moeilijk terug te winnen."

Vanaf die dag haalde de jongen die grap nooit meer uit. Hij hield zijn schapen zorgvuldig in de gaten, en langzaam leerden de dorpelingen hem weer te vertrouwen.

En telkens wanneer hij echt hulp nodig had, kwamen ze altijd aanrennen.