Het konijnenhol in

Alice zat met haar zus aan de rivier en verveelde zich vreselijk.

Opeens rende er een Wit Konijn voorbij dat mompelde: “O jee! O jee! Ik kom te laat!”

Toen het een horloge uit zijn vestzak haalde, rende Alice erachteraan en tuimelde een konijnenhol in.

Naar beneden, naar beneden, naar beneden viel ze, langs kasten en boekenplanken, tot ze in een lange gang vol gesloten deuren terechtkwam.

Een piepklein gouden sleuteltje opende de kleinste deur. Daarachter lag een prachtige tuin — veel te klein om binnen te gaan.